Марқұмның туыстарының хабарлауынша, Ишағы Жағыпарқызы Шығыс Қазақстан облысындағы Ақшоқы ауылына жерленеді.
Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан Ишағы Жағыпарқызы - Абай әулеті жайлы естеліктер мен деректерді жеткізген адамдардың бірі.
Ишағы Жағыпар қызының Азаттық радиосына берген сұхбаты.
МАҒАУИЯ ТАРМАҒЫ
Абайдың Ділдадан туған ұлы Мағауиядан тарайтын Ишағы - Ишан апа биыл 90 жасқа келді. Ол – Мағауияның ұлы Жағыпардың қызы. Жүріп-тұруы
қиындағанымен, ол кісі Азаттық тілшісіне естелік айтып берді.
- Құнанбай ұрпағында мен ғана тоқсанға келіп отырмын. Екі үйлі жаннан қалған – жалғыз өзіммін, - дейді ол.
Ишағы апа әкесінің ағасы Құтайбаның ерте дүние салғанын айтады. Мағауияның тағы бір інісі Бабыр жастай қайтыс болған. Құтайбадан қалған Берекехан соғыста хабар-ошарсыз кеткен. Ишан апа «екі үйлі жан» дегенде осы Құтайбаның да әулетін меңзеп отыр.
– Әкем кәмпескеленбеді, сотталған жоқ. Біз Бөрілітөбеде тұрғанда бірінші класты әкемнен оқыдық. Әкем Ақылбайдың үйінен мектеп ашып, киіздің үстінде отырып, сабақ оқитынбыз,- дейді ол. Айтуынша, әкесі Семейде екі жылдық мұғалімдер курсын бітіріп келгеннен кейін 1933 жылы Өскемен маңындағы Убо-Форпост ауылына мұғалім болып барады.
– Барды да бізді көшіріп алды. Дүниеміз – бәрі қалды. Қазір ойлап қарасам, Голощекиннің ондайларды жинап, өлтіріп жатқан кезі екен ғой. 1934 жылы әкем
қайтыс болды,- дейді Ишағы апа. Көп ұзамай шешелері де дүние салады.
Ишан Жағыпарқызы төрт жыл соғыста болған. Соғысқа алынған өзге де туыстары турасында ол былай дейді:
– Абай атамның тұқымынан менімен оншақты кісі соғысқа алындық. Менен басқа ешкім қайтқан жоқ. Өзімнің ағам – Берекехан, бауырым – Жошыхан хабарсыз кетті. Алдымен өзім, менен кейін екеуі кетті. Іздеу салдық – таппадық. Меніңше, Украинада болған. Жазысқан хаттарымыз Семейдегі музейде тұр. Біз соғысқа кеткенде сіңілім Ғазал Алматыда жалғыз қалды. Аяғына галошты шөпке орап киіп жүрді. Ешкім қараған жоқ.
Сурет azattyq.org сайтынан алынды.